Jagna czyta! 2

Wczoraj nastąpiło uhonorowanie, dziś książki, które zostały samodzielnie i głośno przeczytane:)
Ta książka jest już z nami ponad rok i jako ślicznie wydana, kolorowa i zabawna była wertowana tysiące razy ale to mama czytała. Kiedy została odkryta na nowo i weszła w zamierzoną przez Hervé Tulleta interakcję z małą czytelniczką radość z czytania i odkrywania stała się dużo większa. Wywiad z autorem dostępny na Design Mom

 polecam video zapowiedź tej książki Naciśnij mnie film Polskim wydawcą jest Babaryba

Naszym ostatnim odkryciem jest książka z serii "Czytam sobie" poziom 2 pt."Maja na tropie jaja" autorstwa Rafała Witka.  "Czytam sobie" to w zasadzie trzypoziomowy program wspierania nauki czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. |Wydawnictwo Egmont i patronat Biblioteki Narodowej. Ten program naprawdę działa :) "Maja na tropie jaja" oprócz zabawnej historii zawiera bardzo ładne ilustracje pani Emilii Dziubak, ćwiczenia sylabizowania, i duuuużą czcionkę co ma ogromne znaczenie dla absolutnych początkowiczów :)

Na koniec prezent od kuzynki Mai z Londynu ( która swoją drogą jest już także na tropie jaja:). Na książki  Charlie & Lola zawsze czekamy z radością ( szczególnie mama:). Jak zwykle przepiękne ilustracje i całość Lauren Child oraz bohaterowie książki jakby zupełnie tacy jak my :) 

  Wiem nudne :) ale uwielbiamy :)

Jagna czyta !

Chorujemy i mamy więcej czasu niż zazwyczaj siedząc na tzw."opiece". Mamy czas, żeby połazić w szlafrokach, żeby zrobić racuchy z jabłkami, pobuszować w necie no i poczytać. 

Bardzo się cieszę, bo od pewnego czasu Jagna czyta samodzielnie i książki, które do tej pory czytałyśmy razem odzyskują drugie życie. To wielka radość móc patrzeć jaką przyjemność sprawia jej odkrywanie, że czytanie to przygoda i dobra zabawa. Ponieważ to wielka sprawa, musiała ona zostać jakoś szczególnie uhonorowana ale o tym później, bo najpierw o moim małym hoplu, którym są dekoracje na tamborkach. Urocze są zarówno te haftowane:

z blogu Wild Olive jak i te, do których wykorzystane zostały skrawki tkanin a na nich wyhaftowane ilustracje - cudo  http://www.tillyandthebuttons.com/2012/08/embroidering-pattern-illustrations.html

Przezabawny jest też wzór, który znalazłam na stronie http://kitschydigitals.com/BFF-Couple-Embroidery-Pattern.html  zobaczcie sami czy to nie jest bomba ? Można się zakochać? :D

Jest wiele świetnych miejsc w sieci poświęconych hafciarskim projektom. Jeszcze wspomnę tylko o dwóch i wracam do tematu przewodniego :D ( chociaż nikt nas przecież nie goni :) Uwielbiam jeszcze Misako Mimoko i DUDUA za całokształt.

Tak więc dzisiaj powstało coś na kształt takiej dekoracji inspirowanej haftem na tamborku, specjalnie dla Jagny, żeby nie było żadnej ale to żadnej wątpliwości, że Jagna czyta!!! :D

O tym co czyta, będzie w następnym poście :)

Mamo! Razi mnie!

Od pewnego czasu, po długim dzieleniu z Juliano doli i niedoli na piętrusie, Jagna jest szczęśliwą

(naprawdę szczęśliwą :D) posiadaczką własnego pokoju. Swoje szczęście wyraża ostentacyjnym oklejeniem drzwi wejściowych wszystkimi postaciami z Monster High, niewpuszczaniem do twierdzy bez pukania i określenia celu wizyty swojego brata oraz podkreślaniem swojej odrębności :) Czas rzucania się meszkowatego owłosienia i młodzieńczego buntu jest chyba bliżej niż mi się wydawało...ale wiadomo każdy rodzic chciałby oddalić ten moment lub udaje, że to go nie dotyczy. Pewnie nie zdążę się obejrzeć a Jagna mi wyskoczy z prośbą o przemalowanie tego dziewczęcego pokoju na czarno albo jakoś w jej przyszłym buntowym stylu :D no ale cóż przyjdzie czas, będzie rada. Póki co nowy kąt został zaakceptowany :)

Brakowało tylko lampy do czytania i wydawało mi się, że idealny będzie reflektor JANSJÖ  

http://www.ikea.com/pl/pl/catalog/products/40237270/#/00213780 okazało się , że ledowe światło trochę za bardzo razi więc co? ..no co... coś trzeba zaradzić. Postanowiłam dogadać się z JANSJÖ  

czy nie dałby się ubrać w nowy stylowy kapelusz , wpisujący się w obowiązujące trendy w tym Jagienkowym  kącie :)
Zgodził się ...Ufff! :)  Do przeprowadzenia misji zgromadziłam:

1. nożyczki
2. nożyk
3. ołówek
4. papierowy kubek
5. materiał BERTA RUTA IKEA
5. dwustronną taśmę
6. JANSJÖ
 (trochę się opierał żeby w starym wydaniu go pokazywać ale jakoś dał się przekonać ;)
Jeden kubeczek rozkleiłam , żeby uzyskać szablon, wycięłam materiał, potem dwustronna taśma na kubas, dalej przykleiłam materiał, nożykiem nacięłam krzyżyk, co by główka JANSJÖ przeszła przez jego nowy kapelusz. 
Oto jak dorodnie się w nim prezentuje, wpisując się w trendy powiedziałabym świąteczne nawet .

" Krok po kroku, krok po kroczku..."

"...Najpiękniejsze w całym roczku idą Święta..." - jak zaśpiewa niebawem Trójkowa Drużyna Karpia. W głowie już obawy czy wszystko zdążę na czas, więc niby rozplanowuję, że to najpierw a to potem...:) ale wiadomo, że zawsze chcę dużo więcej zrobić niż w rzeczywistości zdołam. Pomysły powinny być komisyjnie dozowane w mniejszych ilościach :) bo wprowadzają zawrót głowy odkąd przypięłam się do http://pinterest.com/malakieszonka/
Zakładka http://pinterest.com/malakieszonka/ho-ho-ho/ pęka już w szwach a ciągle trafiam na super pinezki.
Już za moment rozpoczyna się Adwent więc z nadmiaru inspiracji i plastikowych zakrętek powstał recyclingowy Adwentowy Kalendarz dla Jagniąt, a użyliśmy do niego:
1. 24 plastikowych zakrętek,
2. Kawałek tektury,
3. Washi tape,
4. Taśmę dwustronną,
5. Kolorowe cuksy

Oczywiście już wyżerają :P

Nuda szpitalna

Kiedy podupadasz na zdrowiu i trafiasz do miejskiego szpitala, co by zrobiono te i ówde badania "chorej" głowy,  masz świadomość, że posiedzisz minimum 4 dni (bo NFZ nie zwróci :P) musisz więc zastawić się:

1) literaturą,

2) muzyką,

3) robótkami ręcznymi :D

Rutyna szpitalna przypomina szereg działań wykonywanych w fabryce. O 7.00 budzi Cię strzał w czoło z super nowoczesnego termometru i to już znak, że należy przynajmniej przygotować się do czegoś szumnie  w tym środowisku nazywanego śniadaniem.

Śniadanie to dwa kawałki kawiorka i średnio rozsmarowywalny kwadratowy glut zwany serkiem topionym oraz zbożowe popłuczynki  również szumnie nazywane KAWĄ :) Jakkolwiek można sobie ponarzekać na strawę to personel medyczny począwszy od salowych na lekarzach kończąc pierwsza klasa, przynajmniej jeśli chodzi o uprzejmość.

Potem wizytacja ordynatora ze świtą i  można pomiędzy jedną kroplówką a drugą przystąpić do wypełniania NUDY. Żeby stare kinkiety nabrały blasku na Święta przygotowałam :

- szablon 

- kawałek nowego, bardziej pożądanego materiału,

- dwustronna taśmę,

- pisak,

I do roboty:

  

Na razie sponsorem nowych kinkietów jest stojak do kroplówki :)

Nowe vs. Stare

Długo tu nie zaglądałam. Byłam w podróży, dalekiej podróży wymagającej poświęcenia czasu tylko na nią. Wydawałoby się w takim razie, że wróciłam ale to tylko złudzenie bo innymi słowy ta podróż właściwie dopiero się rozpoczęła. Stare, okropne i złe odeszło raz na zawsze. Zostało najpierw obrane do gołych kości. Lała się krew i łzy aż przyszło oczyszczające olśnienie, że dopóki walczysz jesteś zwycięzcą. Cieszę się, że jest już Nowe. Niby stare ale wcale nie. Zupełnie Nowe. Mądre. Doświadczone. Jeszcze pełne obaw i spojrzeń wstecz ale z Nowa siłą i spokojem na dalszą drogę. Najważniejsza lekcja.

Nie mogłam dłużej patrzeć na stary zegar a chciałam nowy do sypialni więc tak  na niego patrzyłam i dumałam co by tu wykombinować, aż ping-pongowa piłeczka Pomysłowego Dobromira rypnęła mnie w łeb. 

Chwyciłam przewalający się z kąta w kąt opatrzony zegar z IKEA

 rozbroiłam tarczę

resztka tapety z sypialni

 dopasowanie

zmiana ubrania
 
 i ta daaaaaa!!!!

 Stare vs. Nowe. Odmierza nowy czas, pomoże zapomnieć o starym bezpowrotnie straconym czasie i pasuje do sypialni.

Siostra bliźniaczka odnaleziona w Marsden Woo Gallery w Londynie

Jestem nieuleczalnym przypadkiem  gubienia przedmiotów i to zazwyczaj tych, których utrata  zaraz po uświadomieniu sobie tego faktu, oznacza jakby chwilowe zawalenie się świata:D  (coś jak wpuszczona komórka do wazonu w "Rzezi" Polańskiego;) Mam tu na myśli jedyną parę kluczyków do samochodu bo zapasowa dorabia się już któryś miesiąc. Komórkę, która jest oczywiście na wyciszeniu, bo po co można by zadzwonić i spróbować znaleźć ją szybciej albo portfel z całą armią kart kredytowych i dokumentów, których wyrabianie na nowo powoduje natychmiast szereg chaotycznych ruchów w celu błyskawicznego znalezienia zguby:) Wpadam wtedy w charakterystyczną panikę, która zwykle łączy się z neurotycznym przewracaniem torebki do góry nogami co powoduje jeszcze większy chaos i wrażenie,że brakuje w niej jeszcze tylko pani wykonującej najstarszy zawód świata i szczura :)W tej ostatecznej chwili kiedy wszelka nadzieja mnie opuszcza rozpoczynam desperacką modlitwę do Św.Antoniego, która o dziwo zawsze działa :) i nie wiedzieć dlaczego Św. Antoni ni z gruchy ni z pietruchy podrzuca mi zagubioną rzecz. Tak, jestem tego pewna podrzuca, bo skąd nagle w miejscu odwiedzonym i przeszukanym przeze mnie milionowy raz nagle pojawia się to, czego przed chwilą z całą pewnością jeszcze tutaj nie było?:D

Bywają jednak też takie dni, kiedy nie tylko gubię ale udaje mi się coś znaleźć a nawet odkryć :) i właściwie o tym będzie ten post.

Kiedy znalazłam w sklepie z używanymi pierdołami stary ale bardzo efektowny bujany fotel, nie wiedziałam jeszcze, że stanie się on początkiem historii o odnajdowaniu się. Żałuję tylko, że nie zrobiłam zdjęcia przed, kiedy to jeszcze był czerwony, odrapany i z zatęchłą poduchą. Mam za to zdjęcia po liftingu :D

Jestem bardzo dumna z mojego bujaka bo wyszedł fantastico i będzie wkrótce rok odkąd narodził się na nowo. O jego przeszłości wiem tylko tyle, że został znaleziony na jakimś strychu niemieckiego domu. Zastanawiałam się kto wcześniej się na nim bujał z kubkiem kawy :D no może jednak się nie bujał  z tą kawą bo niestety mi  nie udała się ta sztuka  :D  

I kiedy już bujałam się tak w swoim fotelu, zupełnie niedawno natknęłam się na artykuł na  http://www.yatzer.com/Taking-The-Chair-by-Caroline-and-Maisie-Broadhead-at-the-Marsden-Woo-gallery o nietypowej wystawie inspirowanej płótnami między innymi takich artystów jak Margritte czy Velasques, w której głównym bohaterem jest krzesło. I to w dodatku krzesło, które najprawdopodobniej jest zagubioną siostrą bliźniaczką, rozdzieloną kiedyś z bratem bujakiem.

Caroline Broadhead autorka tego show dokonała reorganizacji  oryginalnych płócien i sfotografowała nowe aranżacje, wykorzystując do tej scenografii używane stare krzesła co dało interesujący efekt.

Występujące w tym artystycznym przedsięwzięciu krzesła z second handu p. Caroline Broadhead odnawiała i nadawała im drugie życie nie wiedząc z całą pewnością, że mają gdzieś w świecie swoich zagubionych i odnalezionych braci czy siostry. Mój bujak bardzo urósł kiedy dowiedział się, że ma siostrę i do tego artychę, którą można oglądać w Marsden Woo Gallery w Londynie http://www.marsdenwoo.com/broadhead/cb5.htm. Nie omieszkam odwiedzić tej galerii kiedy będę u mojej siostry w Londynie , żeby pozdrowić rodzinkę :D